BU DİRENİŞİN SEMBOLÜDÜR İDİL KIZ

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bir küçük kız çocuğu var, adı İdil…

Yaşıtları oyun parklarında koşarken o, işçilerin direniş çadırında büyüyor. Açlık grevinde, yürüyüşlerde, eylemlerde… Annesinin, Babasının hakkını aradığı yerde, küçücük yüreğiyle bütün işçilerin mücadelesine ortak oluyor.

İdil belki henüz sınıf mücadelesinin ne demek olduğunu kitaplardan öğrenmedi. Ama emeğin ne olduğunu, hakkın nasıl arandığını, haksızlık karşısında neden susulmaması gerektiğini yaşayarak öğrendi.

Ve insanın en çok canını yakan da bu

Bir çocuk, adaletsizliği bu yaşta tanımak zorunda kalmamalıydı.

İdil’in çocukluğundan çalınan her günün, annesinin,babasının yüzünde gördüğü her çaresizliğin, o çadırda beklediği her saatin bir sorumlusu var.

Bir tarafta annesinin,babasının alın terinin karşılığını alabilmesi için direniş meydanlarında büyüyen İdil… Diğer tarafta en iyi okullarda, en konforlu hayatlarda büyüyen yönetici çocukları.

Elbette hiçbir çocuğun sahip olduğu imkânda suçu yok. Ama o imkânları sağlayan büyüklerin, başka çocukların babalarının emeği karşısındaki sorumluluğu var.İnsan kendi çocuğuna güzel bir gelecek hazırlarken başka bir çocuğun bugününü karartmayı nasıl içine sindirir?

Ve bilin ki İdil, bu mücadelenin tarihindeki yerini şimdiden aldı.

Yarın büyüdüğünde başını dik tutarak anlatacak: “Ben anne babamla birlikte hakkımızı aradım. İşçilerin yanında durdum. Haksızlığa boyun eğmedim.”

Peki siz kendi çocuklarınıza ne anlatacaksınız?

Makamlarınızı mı? Gücünüzü mü? Yoksa işçiler maaşlarını aylarca vermeyip, sonunda hakklarını aradıkları için onları işten attığınızı mı? Yoksa her türlü usulsüzlükle ceplerinizi doldurduğunuzu mu?

Bir çocuğa bırakılabilecek en büyük miras servet değil, utanmadan anlatılabilecek bir hayattır. Oda sizde yok.

Ey sevgili sansar!

Bir kez olsun o çadırdaki İdil’in gözlerinin içine bak. Kendi çocuğunu düşün. Sonra bir de annesinin babasının emeğinin karşılığını bekleyen o küçücük kızın ne hissettiğini düşün.

Bu yanlıştan dön.İşçilerin hakkını ver, işten çıkarmaları yeniden değerlendir, bu çocukların hayatından daha fazla eksiltme.

Çünkü İdil büyüyecek. Bugün anlamlandıramadığı birçok şeyi yarın çok iyi anlayacak. Anne Babasının neden direndiğini de, kimlerin sustuğunu da, kimlerin işçilerin karşısında durduğunu da…

Ve o gün geldiğinde İdil’in yüreğinde biriken kırgınlığın, öfkenin hesabını hiçbir makam, hiçbir unvan, hiçbir servet silemeyecek.

İdil’in küçücük elleri bugün annesinin elini tutuyor. Ama o eller, yarın emeğin ve onurun bayrağını taşıyacak

Sizden geriye hangi makamların kaldığını kimse hatırlamayacak.

Ama İdil, anne babasının onur mücadelesinde büyüyen o küçük kız olarak hafızalarda kalacak.Sizin çocuklarınızda zalimliği, sahtekarlığı şiar edinmiş ebeveynleri ile anılacak. Ama para sizin için her değerin üzerinde bunu anladık tabiki.

İdil’in çocukluğu, Serhat Türkel’in, Cem Sultan’ın ve isimlerini yazmaya bile değmeyecek diğer makamda ve mecliste olan ortaklarının vicdanına sığmadı.

Direne direne kazanacaklar